Poddstawowe zasady pozostają wciąż aktualne

Wizja organizacji ekologicznych z 1996 roku opierała się na sześciu podstawowych zasadach lub założeniach, które powinny leżeć u podłoża zrównoważonej ekologicznie, społecznie i ekonomicznie przyszłości Morza Bałtyckiego. Zasady te nadal pozostają aktualne.

Rozwój zrównoważony musi być naczelną i wiodącą zasadą uprawianej przez państwa nadbałtyckie polityki, jak również innych form działań decyzyjnych. Długoterminowa, ekologiczna perspektywa musi zostać zachowana przy podejmowaniu wszystkich decyzji o szerszym znaczeniu. Wszelka działalność powinna się opierać na zasadzie ostrożności (precautionary principle). Wnikliwa analiza potencjalnych skutków podejmowanych działań dla środowiska i gospodarki zasobami naturalnymi musi być podstawową zasadą a nie wyjątkiem. Założenia zrównoważonego rozwoju ekologicznego muszą być realizowane w ścisłym związku z jego aspektami ekonomicznymi i społecznymi.
Środowisko, jego zasoby i rola, jaką spełnia, nakładają ograniczenia, które nie mogą być przekraczane przez ludzką działalność.

Określenie prawdziwej wartości ziemskiej biocenozy jako systemu podtrzymującego życie na planecie i jej realnych możliwości zaspokajania ludzkich potrzeb stanowi punkt wyjścia dla koncepcji rozwoju zrównoważonego. Działalność ekonomiczna musi być podporządkowana świadomości ekologicznej, a nie odwrotnie. System ekonomiczny jest jedynie jednym z otwartych podsystemów globalnego systemu ekologicznego. Stworzony przez ludzkość system ekonomiczny nie może tym samym istnieć bez wsparcia ze strony ekosystemu, a kontynuacja ekonomicznego wzrostu, rozumianego w tradycyjny sposób, nie jest możliwym, ani pożądanym celem społecznym. Wzorce produkcji i konsumpcji w regionie bałtyckim muszą zostać podporządkowane długofalowej wizji środowiskowej pojemności regionalnego ekosystemu. Zwiększona wydajność energetyczna i materiałowa musi być kluczową koncepcją pozwalającą na ograniczenie zużycia zasobów naturalnych przez społeczeństwo. Naturalny kapitał - nienaruszone ekosystemy i środowisko - musi zostać uznany za wartość, której nie można zastąpić kapitałem wytworzonym przez człowieka, a tym samym wymagającą skutecznej ochrony przed zniszczeniem lub zmarnowaniem.